Bir pastel boya kutusu… Renk renk.

Bu kutuda bulunan her renk, o kutuyu bütünler. Ve bu kutudan çıkacak herhangi bir renk de kutuyu eksik bırakır.

Bazı renkler daha çok kullanıldığı için daha önemliymiş gibi hissedebilir. Ama yanılgıya düşer. Çünkü bu renk ahenginde, her biri eşit görevde, eşit potansiyelde ve en önemlisi eşit değerdedir.

Birbirinden farklı olsalar da, hepsi kutu için aynı öneme sahiptir. Bazen kırmızı çıkıp, ben sizden önemliyim, ana rengim ben der. Ordan mavi de ona katılır. Bu sefer güç savaşı başlar aralarında. Birbirlerine bulaşmaya başlarlar. Ve bu kavga dövüş sonunda heryer mosmor olur…

Çünkü kırmızı veya mavi kendi içlerinde özel olsalar da, kutu için sadece birer renktir.

Zaten ne renk olduğumuzun da pek bir önemi yok aslında. Sadece bir renk olduğumuzu fark edelim yeter. Renk olduğumuzu fark ettikten sonra, bu renkle neler yapılabileceği asıl önemli olan…

Kırmızı olarak, bir resimde kalp de olabilirim, kan da…

İyi de ne olacağın ressamın tercihine kalmış dersen; haklısın…

Boya kutusu onun, tuval onun, fırça onun, ilham onun… Sen de onun bir rengisin…

Ve diğer renklerle olan uyumun belirleyecek tablodaki yerini ve şeklini… Uyumlu olabilirsen kalp olursun, uyumusuz olursan kan olursun…

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here